Catfish

Ef Catfish væri gerviheimildarmynd (þ.e. mocumentary) þá myndi ég kalla hana ófullnægjandi og bitlausa. Hins vegar er hún skráð sem alvöru heimildarmynd, sem breytir áhorfinu talsvert, og ef ég myndi kaupa það sem gerist í henni myndi ég kalla hana ýmsum jákvæðum nöfnum. Vandinn er bara sá að ég trúi því engan veginn að hún sé raunveruleg, sama hvað aðstandendur segja.

Ég hef séð margt ófyrirsjáanlegt og áhugavert gerast í heimildarmyndum sem gæti kallast merkilegt og á sama tíma tilviljanakennt, en þessi mynd er heldur betur að lítilækka þig sem áhorfanda ef hún ætlast til þess að þú trúir öllu sem skeður, því nákvæmlega „hvernig“ hlutir gerast er vægast sagt ótrúverðugt á köflum.

(framundan eru léttir spoilerar, þ.e.a.s. ef hægt er að spoila heimildarmynd)

Það gerir mann næstum því sturlaðan þegar maður sér hvað aðstandendur þessarar myndar (þ.e. „stjarnan“ og leikstjórarnir) urðu heppnir með myndefni þegar á tökum stóð. Það festist gjörsamlega allt á filmu sem tengir efnið saman og skyndilega er atburðarás búin að myndast, nánast með tilbúnum söguþræði og uppbyggingu í kringum hana. Myndavélin hefði þurft að vera í gangi hér um bil allan sólarhringinn til að slík lukka gæti átt sér stað, og þá svona oft. Maður spyr sig líka hvers vegna leikstjórarnir ákváðu skyndilega bara að kvikmynda líf manns sem var hvergi nálægt því að vera framúrskarandi eða áhugavert, a.m.k. fyrr en vissar upplýsingar komu í ljós.

Semsagt; annaðhvort erum við að tala um óviðjafnanlega heppni eða meirihluti myndarinnar er sviðssettur.

Ef Catfish myndi viðurkenna að hún væri sviðsett þá hefði miklu meira mátt gera með efnið. Af hverju segi ég það? Því hún er ótrúlega oft bara fjandi leiðinleg. En segjum svo að þetta hafi allt gerst eins og myndin sýnir það. Ef svo er, þá verð ég að segja að það sem skeður á skjánum er gríðarlega brenglað og merkilegt. En kannski er öll myndin sönn og bara mestmegnið af því sem við sjáum kvikmyndað er endurleikið. Hver veit?

Það er erfitt að meta hvað mér fannst nákvæmlega um myndina. Skilaboðin eru mjög sterk sama hvort sannleikur sé í efninu eða ekki. Ég mun samt aldrei neyða mig í það að kíkja aftur á myndina. Ég ætla samt ekki að rakka hana niður á botninn því ég vil ekki segja fólki að forðast hana. Ég mæli í rauninni með að þið tékkið á henni sjálf og sjáið hverju þið trúið. Hún mun allavega vekja upp margar umræður, svo mikið er víst.

Eitt enn: Ég hef sjaldan séð jafn villandi trailer fyrir kvikmynd. Í fullri alvöru, ef þið horfið á hann þá mun myndin svo sannarlega valda ykkur MIKLUM vonbrigðum. Ég er mjög feginn að hafa ekki kynnt mér hann fyrst. Þá hefði heildarniðurstaðan pirrað mig margfalt meira.

Besta senan:
Þó svo að ég hef séð hörmulegri myndir þá var ekki stakasta sena í þessari sem mér fannst standa upp úr öðrum. Allar eitthvað svo… „bleh,“ sérstaklega þegar myndin er búin og maður skoðar heildina.

Categories: Heimildarmynd | Færðu inn athugasemd

Leiðarkerfi færslu

Sammála/ósammála?

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Breyta )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Breyta )

Tengist við %s

Bloggaðu hjá WordPress.com.