Percy Jackson & The Lightning Thief

Þessi mynd byrjar alveg hræðilega. Sjaldan hef ég séð eins ógeðfellda exposition-ælu í einni opnunarsenu (sem er ekki prologue) þar sem tveir stórfínir leikarar (Kevin McKidd og Sean Bean) útskýra ekki bara helstu baksögu myndarinnar heldur allan söguþráðinn, og þetta á að líta út eins og eðlilegt samtal á milli bræðra. Það sem tekur síðan við er lítið skárra og handritið verður aldrei neitt gáfaðra. Ég var farinn að búast við því versta og var tilbúinn til að þrauka enn einu lélegu franchise-wannabe fantasíuþvæluna frá Fox (hinar voru Eragon og The Seeker). Svo kom í ljós, cirka 20 mínútur inn í myndina, að hún var bara alls ekkert svo slæm. Ég veit ekki einu sinni hvernig það gerðist en skyndilega fann ég fyrir léttu afþreyingargildi og var bara nokkuð sáttur með afganginn.

Ég get ekki gefið myndinni sterk meðmæli en sem saklaust fjölskyldubíó þá þjónar hún markmiði sínu nokkuð vel og maður þarf allan tímann að meta hana sem slíkt. Krakkar hafa auðvitað gaman af öllu, og sérstaklega ef það er í fantasíugeiranum og nóg er á seiði. En það besta sem ég get sagt um Percy Jackson & The Lightning Thief er að fullorðnir munu ekki tárast úr leiðindum á meðan henni stendur. Sagan er að vísu algjör kopía af fyrstu Harry Potter-sögunni. Atburðarásin er allt öðruvísi og í stað þess að fjalla um töfra er grísk goðafræði aðalmálið, en grunnhugmyndin er þrátt fyrir það voða svipuð. Ég gæti talið upp sameiginlega þætti en best er að sleppa því. Það tæki margar blaðsíður.

MARGAR!

Leikararnir gera ýmislegt gott fyrir heildarmyndina. Þeir eru ekki allir góðir (Steve Coogan er t.d. algerlega á röngum stað í vitlausu hlutverki og Uma Thurman hermir eftir sínum mest hataða karakter, Poison Ivy) en þeir skreyta ræmuna ágætlega. Unga fólkið gerir einnig fína hluti. Logan Lerman er útlitslega eins og blanda af Zak Efron og aðalkrakkanum úr Sky High, en hann stendur sig með prýði í titilhlutverkinu og virðist vera með efnið í það að bera uppi heila mynd. Hann fær stundum voða slæmar línur, en það er handritinu að kenna ásamt heldur ójafnri leikstjórn. Chris Columbus hefur alltaf verið frekar sykurhúðaður og húmorslaus (eina undantekningin er Mrs. Doubtfire, en giskið hvaðan húmorin kom í þeirri mynd), og ég held að það fari honum betur að vera framleiðandi heldur en leikstjóri. Tæknibrellurnar eru líka rosalega ljótar á sumum stöðum, og mér þykir það ótrúlegt að maðurinn skuli hafa samþykkt þessi skot. Man einhver eftir því hvað tröllið í fyrstu Harry Potter-myndinni (sami leikstjóri) var gervilegt? Svipað hérna, nema öll skrímslin líta asnalega út – og það eru 9 ár á milli mynda. Sorglegt.

Að minnsta kosti rennur myndin ljúflega í gegn og heldur manni vakandi þegar sagan er komin í gang. Hún er oft mjög barnaleg en líka björt og uppfull af skemmtilegum hugmyndum og fínum bröndurum. Get vel trúað því að þessi Percy Jackson-sería gæti orðið að einhverju ágætu. Það væri samt skref í réttu áttina að skipta um leikstjóra. Eins og stendur er þetta fín byrjun, en ég á mjög erfitt með að trúa því að það sé ekki hægt að gera betri brellur þegar framleiðslukostnaðurinn er nánast $100 milljónir.

PS. Hverjum öðrum finnst fyndið að leiðina til helvítis er að finna rétt undir Hollywood-merkinu?

PPS. Nennir einhver að gefa mér svona pennasverð í afmælisgjöf??

Besta senan:
Fannst fyndið þegar krakkarnir voru komnir í Fear & Loathing in Las Vegas allt í einu.

Categories: Ævintýramynd | Færðu inn athugasemd

Leiðarkerfi færslu

Sammála/ósammála?

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Breyta )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Breyta )

w

Tengist við %s

Bloggaðu hjá WordPress.com.