The Lovely Bones

(ATH. Þessi umfjöllun inniheldur spoilera í fimmtu efnisgrein! Ég vara ykkur við)

Bókin er frábær, hugmyndin er athyglisverð en samt er égenn að átta mig á því hvað kom eiginlega fyrir þessa aðlögun. Sá Peter Jackson sem leikstýrði The Lovely Bones virðist eiga lítið sameiginlegt með þeim sem gerði m.a. The Lord of the Rings, Dead Alive og – eina af mínum uppáhaldsmyndum – Heavenly Creatures. Myndin hefur sjónræna stílinn alveg á hreinu, það er ekki spurning, en efnislega er hún á kafi í steypu og þrátt fyrir að það sé stór galli, þá eru því miður fleiri til staðar. Mun fleiri.

Mér þykir það reyndar nokkuð kaldhæðnislegt að seinasta mynd Jacksons, King Kong, hafi verið alltof löng og þreytulega teygð miðað við þunnt innihald á meðan The Lovely Bones hefði vel mátt vera lengri og almennt skipulagðari. Allt sem svona mynd þarf á að halda til að virka er gjörsamlega týnt hérna. Hún er fyrst og fremst ábótavant í persónusköpun, vægast sagt. Hver einasta persóna – hvort sem um er að ræða fjölskylduna, morðingjann, draumaprinsinn, emó-gelluna eða lögguna – hefur persónulega dýpt á við uppblásna gúmmídúkku. Leikararnir gera sitt besta en þeir fá alltof lítið til þess að vinna úr, og ég held að þeir hafa gert sér grein fyrir því. Mark Wahlberg er fínn sem fjölskyldufaðirinn. Hann fær líka eitthvað almennilegt að gera, annað en Rachel Weisz og sérstaklega Susan Sarandon, sem hafði bókstaflega ekki neinn tilgang. Saoirse litla Ronan stendur sig sjaldan síður en frábærlega en í þessari mynd er hún alveg úti á þekju. Hún er nokkuð góð þangað til að persóna hennar „deyr“ (ekki spoiler, athugið það!). Eftir það gerist ekkert áhugavert hjá henni. Senurnar í þessum svokallaða „inbetween“ heimi eru vel gerðar en, því miður, drulluleiðinlegar. Ég er ekki frá því að Jackson sé sammála. Senum með henni fara fækkandi því lengra sem líður á myndina.

Michael Imperioli kemur bara og fer. Ekkert meira. Gat alveg verið í gestahlutverki. Stanley Tucci er svakalega góður og hefði getað átt hérna leiksigur ef persóna hans væri ekki þessi týpíski „vondi kall“ sem maður sér venjulega í grunnum bíómyndum. Það vantar alveg þriðju víddina hjá honum. Það er ekki nóg að gera hann hálfsköllóttan og lúðalegan til útlits. Áhorfandinn þarf að vita af hverju hann lætur eins og hann gerir, eða það myndi ég halda vegna þess að oft er eins og við eigum að finna til samkenndar með honum. Hin marglofaða bók eftir Alice Sebold fjallar einnig um nauðgun og hrottaskap, en myndin þorir aldrei að vera eins þung og hún hefði þurft að vera. Það er heldur ekkert minnst á nauðgun út alla myndina og nánast allt ofbeldi er utan ramma. Jackson hefur augljóslega stytt sér leiðina til að ná hinu milda og barnavæna PG-13 merki, þegar þessi mynd hefði hiklaust átt að vera ljótari og erfiðari til áhorfs. Hún hefði þá bókað skilið meira eftir sig. Eins og bókin!

The Lovely Bones hafði engin áhrif á mig þegar hún kláraðist. Ég fann aldrei fyrir sorginni hjá Salmon-fjölskyldunni eftir að Susie (Ronan) dó og kraftur var lítill sem enginn. Jackson hefði getað lagað þetta hefði hann einblínt meira á fjölskylduna í stað þess að leggja mestu vinnuna í tölvugerðar artý-senur sem gerðu ósköp lítið fyrir heildina annað en að gefa myndinni einkenni. Mér leið líka eins og atriðin í þessu „himnaríki“ ættu að vera gullfalleg, en þau voru frekar bara… súr. Tónninn er líka alveg handónýtur og merkilega léttur miðað við umfjöllunarefnið. Tónlistarnotkunin var líka misjafnlega góð. Stundum virkaði músíkin og gerði atriðin flottari, en svo voru ýmis tilfelli þar sem hún var bara úr takt við það sem var að gerast á skjánum og gerði allt samstundis verra. Var Jackson fullur að klippa þessa mynd?!

(SPOILER)

Það eru líka nokkur atriði í sögunni sjálfri sem gerðu mig bara hreint út sagt pirraðan, eins og þegar faðirinn (Wahlberg) kemst að því hver morðingi dóttur sinnar er. Það atriði var svo illa skrifað og langsótt að hálfa væri nóg. Ég gat ómögulega trúað því að vísbendingin sem hann fékk í hendurnar væri nóg til að sannfæra hann um að Harvey (Tucci) væri sá rétti. Klaufalegur frásagnarháttur væri besta lýsingin, en þetta er ekkert í samanburði við senuna nálægt endanum þegar Susie kemst aftur á jörðina í örstuttan tíma og hefur þ.a.l. fullkomið tækifæri til að bæði benda á hvar lík sitt er ásamt morðingja hennar, en í staðinn ákveður hún að kela við strákinn sem hún er hrifin af (?!?!?). Þetta er álíka kjánalegt og að láta grýlukerti falla af tré ofan á Harvey sem leiðir til þess að hann dettur fram af kletti og drepst sisvona…
Nei, alveg rétt. Það gerist einmitt líka.

(SPOILER ENDAR)

The Lovely Bones er ekki bara vonbrigði í mínum augum, heldur löðrungur framan í smettið á mér. Maður hefði trúað því að Jackson og hans teymi (s.s. Philippa Boyens og Fran Walsh, eiginkona Jacksons) hefði getað mótað glæsilega aðlögun á þessari afar sérstöku skáldsögu og að minnsta kosti fundið kjarna hennar og sál og haldið utan um persónusköpunina. Ég meina, af hverju ekki?? Þetta fólk eyddi ómælanlegum tíma í að taka einhverja stærstu og flóknustu fantasíubók allra tíma og laga hana að einhverjum besta kvikmyndaþríleik allra tíma. Ég get bara ekki skilið hvað fór úrskeiðis hérna, og eftir því sem ég veit best þá var Jackson yfir sig ástfanginn af bókinni. The Lovely Bones feilar samt á þeim stöðum sem hún á alls ekki að vera að feila á. Það er ófyrirgefanlegt að svona sérstakt drama skuli vera eins dautt, þunnt og kraftlaust og þessi mynd er.

Ég gleymi því aldrei hvernig mér leið strax eftir Heavenly Creatures. Hún skildi mig eftir í nettu áfalli, og þessi mynd ætti að hafa svipuð áhrif. Það eina sem ég get hrósað henni fyrir er fín tölvuvinnsla, góður leikur og eitt hörkugott atriði þar sem systir Susie læðist heim til morðingjans. En þrátt fyrir þessa kosti get ég engan veginn mælt með myndinni því metnaðarleysið er fulláberandi og heildarniðurstaðan er ekki nálægt því að vera eins góð og hún hefði getað orðið. Jackson hefur að mínu mati aldrei verið latari.

slapptBesta senan:
Þegar Tucci og Imperioli koma saman.

Categories: Drama(tripp) | 2 athugasemdir

Leiðarkerfi færslu

2 thoughts on “The Lovely Bones

  1. Ég held að við fáum ekki það sama úr The Lovely Bones í The Hobbit því LOTR serían er of heilög Peter Jackson en þessi hérna (þótt að hann grét útaf bókinni). Hann gerði meiri segja full langa Extended útgáfu af myndunum bara til þess að hafa allt sem hann tók upp. En með The Lovely Bones þá lék sér hann miklu meira með efnið og gerði hann eins og honum leið með hana. Hann virðir LOTR seríuna aðeins of mikið til þess að fokka hana (of mikið) upp.

  2. Hjartanlega sammála, Tommi. Æðisleg bók, miklar væntingar, svakalega mikið klúður. Og ekki bara klúður, heldur ‘meh’ klúður, sem er nánast alltaf leiðinlegra í minni bók.

    Gefum þessu sirka 10-20 ár og einhver annar á eftir að taka það að sér að gera aftur mynd eftir bókinni, og þá RÉTT.

Sammála/ósammála?

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Breyta )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Breyta )

w

Tengist við %s

Bloggaðu hjá WordPress.com.